روایت یک جنبش (فصل دوم): انفجار خلاقیت در کارخانه نوآوری
حسین طالب زاده
در فصل اول، داستان از یک سوال ساده شروع شد و به استقبال بینظیر و پیشبینی نشده بیش از ۳۲۰ معلم از دوره «تدریس خلاق با هوش مصنوعی» رسید. این استقبال، یک مسئولیت بزرگ روی دوش من گذاشت: آیا میتوانستیم برای ۱۶۰ معلم پیشرو که ثبتنام کرده بودند، یک تجربه آموزشی واقعاً تحولآفرین خلق کنیم؟ جلسه اول با تمام چالشهای فنی، با حضور پرانرژی ۱۱۰ نفر برگزار شد.
ما در آن جلسه، برای اولین بار از مفهوم «معلم دو زبانه» رونمایی کردیم و اولین جملات را در زبان جدید (زبان هوش مصنوعی) با هم تمرین کردیم.
اما آزمون واقعی، پس از جلسه اول بود. ما از این معلمان خلاق، یک ماموریت خواستیم: با ابزارهایی که یاد گرفته بودند، یک «سبد تکلیف خلاق» با ۱۵ ایده نوآورانه برای کلاس درس خود طراحی کنند. نتیجه، یک بار دیگر، فراتر از تصور بود. در کمتر از چند روز، ما با سیلی از خلاقیت روبرو شدیم. پروژههایی دریافت شد که هر کدام از دیگری عمیقتر، کاربردیتر و هوشمندانهتر بود.
در مجموع، بیش از ۵۰۰ ایده تکلیف کاملاً جدید و خلاقانه توسط این گروه خلق شد!
اینجا بود که فهمیدم این دیگر یک دوره آموزشی ساده نیست؛ این یک «کارخانه تولید نوآوری» است که مهندسان آن، خود معلمان هستند.
برای اینکه این گنجینه ارزشمند هدر نرود، ما تمام این ایدهها را در یک مجموعه عمومی با عنوان «بانک ایدههای خلاق» در وبسایت گردآوری کردیم تا منبع الهامبخشی برای تمام معلمان ایران باشد.
این استقبال و این حجم از خروجی خلاقانه، توجه نهادهای بزرگتری را هم به خود جلب کرد. داستان اینکه چطور این جنبش کوچک، حالا در آستانه ورود به دانشگاهها و مقیاسپذیری است، در فصل بعدی این روایت، تقدیم شما خواهد شد.
این داستان ادامه دارد…