روایت یک جنبش (فصل سوم): کارگردانان وارد میشوند سلام و عرض ادب خدمت شما همراهان گرامی، در فصل قبل، دیدیم که چطور «کارخانه نوآوری» ما با خلق بیش از ۵۰۰ ایده تکلیف، کار خود را با قدرتی خیرهکننده آغاز کرد.
این موفقیت، یک سوال بزرگتر را پیش روی ما گذاشت: آیا این جامعه خلاق، آماده است تا از ایدهپردازی صرف، یک قدم فراتر رفته و وارد دنیای پیچیده «تولید محتوا» شود؟ اما یک کارگردان واقعی، فقط به یک ایده اکتفا نمیکند؛ او به دنبال ساختن یک محصول کامل برای تمام مخاطبانش است، از دانشآموزی که نیاز به کمک دارد تا دانشآموزی که تشنه چالش است.
در جلسه دوم، ما چالش را یک سطح بالاتر بردیم: «تولید محتوای شخصیسازیشده». از شرکتکنندگان خواستیم تا یک موضوع درسی را برای سه سطح مختلف (پایه، متوسط و پیشرفته) بازآفرینی کنند و حتی ایدههایی برای فعالیتهای گروهی تلفیقی و ترکیبی طراحی کنند. این یک ماموریت بسیار دشوارتر و عمیقتر بود.
واکنش جامعه معلمان ما چه بود؟ بیش از ۱۱۰ پروژه جدید و پیشرفته دریافت شد.
ایدههایی برای آموزش سرویس والیبال به سه سطح مختلف، طراحی پارک با نقشهای متفاوت برای دانشآموزان، و تحلیل مفهوم کسر با سه روش کاملاً مجزا… این نشان داد که این جامعه، فقط به دنبال یادگیری ابزار نیست؛ بلکه به دنبال حل مسائل واقعی و کلیدی کلاس درس است.
آنها در حال تبدیل شدن به کارگردانان واقعی کلاس خود هستند.
اما یک چالش جدید و حیاتی پیش روی این کارگردانان قرار گرفت: چگونه میتوان این حجم از کارهای خلاقانه و کیفی را ارزیابی کرد؟ آیا باید به همان روشهای سنتی و زمانبر بازگردیم و ساعتها وقت صرف تصحیح اوراق کنیم؟ پاسخ در فصل بعدی این روایت نهفته است: اتوماسیون ارزیابی و بازخورد. منتظر باشید…